Polecamy strony
Wyszukiwanie

4.

TAJEMNICA IV

Jezus zabiera do nieba swoją Matkę

Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy (Łk 1,46).

Maryja tuż po śmierci wraz z duszą i ciałem została wyniesiona do chwały nieba. Ona jest twoją drogą do Boga, twoją nadzieją. Jezus dał ci Maryję za Matkę, abyś szedł przez życie wraz z Nią. Weź Ją na nowo do siebie. Z Nią przeżywaj każdy twój dzień. Jej odda­waj każdy twój krok, a także każdą troskę, słabość, niedomaganie. Składaj w Jej Sercu sprawy, które są powodem twojego przygnębienia. Proś Ją, aby cię prowadziła, darzyła opieką, osłaniając miłosierdziem Matki, chroniąc przed zakusami złego ducha.

Moja Matko, Maryjo, dziękuję Ci za to, że przyję­łaś mnie za swoje dziecko. Dziękujęza to, że kochasz mnie miłością Boga, nieustannie zabiegając o moje szczęście. Dziękuję Ci,    bo otaczasz mnie płaszczem Twojej opieki. Wysławiam Cię, moja Matko, i Tobie raz jeszcze wyznaję: Cały jestem Twój.

Ojcze Niebieski, w Maryi dałeś mi wzór naśla­dowania Jezusa, abym osiągnął niebo, wszedł na wieczną ucztę Baranka. Dziękuję Ci, bo moja dusza wraz z moim ciałem dostąpią wyniesienia, jeśli pozostaną wierne przymierzu miłości, jakie ze mną zawarłeś. Ojcze, bądź uwielbiony w moim ciele, które jest świątynią Twego Ducha. Wyzwalaj mnie ze zniewoleń, wszelkiego uciemiężenia. Daj, abym jak Maryja żył w uwielbieniu Ciebie.

Jezu, błogosławię Cię. Dziękuję za to, że wzy­wany przychodzisz, aby mocą Ducha przywracać mi prawdziwe życie. Uwielbiam Cię w Twoich zamiarach i pragnieniach wobec mnie. Dziękuję za to, że chcesz mnie wynieść do niebieskiej chwały, abym tam na wieki przebywał blisko Ciebie wraz z moją Matką, Maryją. Spraw, abym stale pamię­tał o tym, do jak wielkich rzeczy mnie powołałeś, i uparcie dążył do świętości.

Święta

Niedziela, XXIX Tydzień zwykły
Rok B, II
Dwudziesta Dziewiąta Niedziela zwykła

Licznik
Liczba wyświetleń strony:
6271
Dźwięk

Brak pliku dźwiękowego

Statystyki

Brak własnych statystyk