Wyszukiwanie

2.

Po 50 latach od cudownych wydarzeń Papież przybył jako pielgrzym na miejsce objawień i tam spotkał się wobec milionów wiernych z osobą, która widziała Matkę Bożą Fatimską.

Byłoby zbyteczne usiłować teraz wyciągać teologiczne albo apologetyczne następstwa tego faktu, który z wielką prostotą i spontanicznością zdarzył się pośród papieskich pielgrzymek. Chodzi tu bowiem o spotkanie rodziny: papież, jako ojciec wszystkich wierzących, spotyka się ze swoimi dziećmi, którzy wówczas formowali prawdziwy lud Boży przybyły do Cova da Iria. Pośród nich znajdowała się siostra Łucja. Spotkali się wtedy dwaj reprezentanci ludu Bożego: reprezentant hierarchii w jej najwyższym stopniu, czyli papież, oraz reprezentant charyzmatyczno - prorocki w osobie pokornej córki ludu Bożego, pasterki z Aljustrel. Hierarchia i charyzmat, posługa i proroctwo złączone w najlepszej jedności, jaką tylko Duch Boży może zrealizować: charyzmat uległy w pokornym posłuszeństwie wobec hierarchii, i hierarchia - ta, która rozumie, towarzyszy i kieruje żywotną siłą charyzmatu. Oto żywa realizacja wielkiego tekstu Soboru Watykańskiego II:

„A ponieważ te charyzmaty, zarówno najznamienitsze, jak i te bardziej pospolite a szerzej rozpowszechnione, są nader stosowne i pożyteczne dla potrzeb Kościoła, przyjmować je należy z dziękczynieniem i ku pociesze. O dary zaś nadzwyczajne nie należy się ubiegać lekkomyślnie ani spodziewać się zarozumiale po nich owoców apostolskiej działalności, sąd o ich autentyczności i o właściwym wprowadzeniu ich w czyn należy do tych, którzy są w Kościele przełożonymi i którzy szczególnie powołani są, by nie gasić Ducha, lecz doświadczać wszystkiego i zachowywać to, co dobre” (Lumen gentium, 12).

Fatima w olśniewającej chwili południa owego maja 1967 r. okazała się prawdziwym i zachwycającym charyzmatem Kościoła.

Święta

Piątek, XXIV Tydzień zwykły Rok A, I Dzień powszedn

Liturgia słowa

Czytania:

  • Ewangelia:

Licznik
Liczba wyświetleń strony:
5854
Dźwięk


Statystyki

Brak własnych statystyk