Polecamy strony
Wyszukiwanie

2.

cd.

WNIEBOWSTĄPIENIE A OBECNOŚĆ PANA

Kiedy powrócisz, Panie, tak jak od nas odszedłeś, jako prawdziwy człowiek, powinieneś odnaleźć siebie w nas jako tego, który wszystko znosi, który jest cier­pliwy, wierny, dobrotliwy, bezinteresowny, jako tego, który trwa przy Ojcu nawet w mroku śmierci, który ko­cha, który jest radosny. Takim powinieneś, Panie, od­naleźć w nas siebie, jakim chcielibyśmy być, a nie jesteśmy. Ale łaska Twoja nie tylko pozostała, lecz wła­ściwie przez to dopiero do nas przyszła, że wstąpiwszy w niebo i siedząc po prawicy Ojca, rozlałeś Twego Du­cha w naszych sercach. I dlatego prawdziwie wierzy­my, że wbrew wszelkiemu doświadczeniu żyjesz w nas nadal, nawet jeśli znajdujemy w sobie - a jest tak pra­wie zawsze - tylko siebie, a nie Ciebie.

Wstąpiłeś w niebo i siedzisz po prawicy Ojca z na­szym życiem. Powrócisz z nim, aby swoje życie od­naleźć w naszym. A kiedy je odnajdziesz, będzie to nasza wieczność, chociaż przez Twoje powtórne przyj­ście wejdziemy do chwały Ojca Twego ze wszystkim, czym jesteśmy i czym żyliśmy, i cośmy mieli i w so­bie nosili.

Święta

Piątek, I Tydzień zwykły
Rok C, I
Dzień Powszedni

Licznik
Liczba wyświetleń strony:
6853
Dźwięk

Brak pliku dźwiękowego

Statystyki

Brak własnych statystyk