Wyszukiwanie
Święta

Wtorek, XX Tydzień zwykły
Rok C, II
Dzień Powszedni albo wsp. św. Stefana Węgierskiego

Licznik
Liczba wyświetleń strony:
9789

3.

Naturę aktu wiary ukazało podejście naszego Pana do niewierzących faryzeuszy. Widzieli oni dokonane cuda i spełnione proroctwa, nie brakowało im argu­mentów przemawiających za wiarą, a mimo to nadal nie chcieli uwierzyć. Nasz Pan zaś wziął małe dziecko i powiedział: „Zaprawdę powiadam wam: Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, ten nie wej­dzie do niego” (Mk to, 15). Chodziło Mu o to, że akt zawierzenia ma więcej wspólnego z ufną wiarą dziecka w słowo matki niż z przyznaniem racji przez krytyka Dziecko wierzy w to, co mówi mu matka, dlatego że ona to powiedziała. Jego wiara jest szczerym i ufnym hołdem miłości do matki.

Chrześcijanin wierzy nie dlatego, iż pamięta cuda Chrystusa, ale ze względu na autorytet tego, który nie może nas zwieść ani sam zostać zwiedziony.

Jeśli przyjmujemy świadectwo ludzi - to świadectwo

Boże więcej znaczy,

ponieważ jest to świadectwo Boga,

które dał o swoim Synu.

Kto wierzy w Syna Bożego,

ten ma w sobie świadectwo Boga;

kto nie wierzy Bogu, uczynił Go kłamcą,

bo nie uwierzył świadectwu, 

jakie Bóg dał o swoim Synu (i J 5, 9-10).

Dźwięk

Brak pliku dźwiękowego

Statystyki

Brak własnych statystyk