Wyszukiwanie
Święta

Czwartek, I Tydzień Wielkiego Postu
Rok B, II
Święto katedry św. Piotra Apostoła

Licznik
Liczba wyświetleń strony:
7088

Warto przeczytać 

Z medytacji Tomasza Mertona: 

Trzymać się Chrystusa 

     Życie jest nieprzewidywalne. Jednego dnia możemy być szczęśliwi, a następnego smutni, jednego dnia zdrowi, a na­stępnego chorzy, jednego dnia bogaci, a następnego biedni, jednego dnia możemy nadal żyć, a następnego umrzeć. Kogo w takim razie się trzymać? Z kim można się czuć bezpiecz­nie? Komu zaufać w każdej sytuacji?

     Tylko Jezusowi Chrystusowi. On jest naszym Panem, pa­sterzem, skałą, twierdzą, ucieczką, naszym bratem, przewod­nikiem i przyjacielem. Przyszedł od Boga, aby być z nami. Dla nas umarł, został wskrzeszony z martwych, aby otworzyć nam drogę do Boga, i zasiada po Bożej prawicy, aby powitać nas w domu. Wraz ze świętym Pawłem musimy żywić pewność, że „ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani Zwierzchności, ani rzeczy teraźniejsze, ani przyszłe, ani Moce, ani co [jest] wysoko, ani co głęboko, ani jakiekolwiek inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym” (Rz 8, 38-39). 

25 grudnia 

Zadanie pojednania 

    Na czym polega nasze zadanie dzieci Bożych, braci i sióstr Chrystusa na tym świecie? Naszym zadaniem jest pojedna­nie. Gdziekolwiek idziemy, widzimy podziały między ludźmi - w rodzinach, we wspólnotach, w miastach, w państwach i na kontynentach. Wszystkie te podziały są tragicznym refleksem naszego odłączenia od Boga. Prawda o tym, że wszyscy lu­dzie, jako członkowie jednej rodziny posłusznej Bogu, mają być jednym, rzadko jest widzialna. Naszym uświęconym za­daniem jest objawić tę prawdę w rzeczywistości codzienne­go życia.

          Dlaczego właśnie to jest naszym zadaniem? Ponieważ to Bóg posłał Jezusa, aby On pojednał nas z Nim i aby dał nam zadanie pojednania ludzi wzajemnie ze sobą. Jako lu­dzie pojednani z Bogiem przez Jezusa, otrzymaliśmy posługę jednania (por. 2 Kor 5, 18). A zatem, cokolwiek czynimy, główne pytanie brzmi: „Czy prowadzi to do pojednania między ludźmi?”. 

26 grudnia 

          Jak działać na rzecz pojednania? Przede wszystkim samemu dochodząc do prawdy, że Bóg przez Chrystusa pojednał nas ze sobą. Nie wystarczy, jeśli będziemy w to wierzyć. Musimy pozwolić na to, aby prawda o tym pojednaniu przeniknęła każdą część naszego bytu. Tak długo, jak długo nie będziemy w pełni i gruntownie przekonani o tym, że zostaliśmy pojed­nani z Bogiem, że uzyskaliśmy przebaczenie, że otrzymaliśmy nowe serce, nowego ducha, nowe oczy, by widzieć, i nowe uszy, aby słyszeć, będziemy nadal przyczyniać się do tworze­nia podziałów między ludźmi, ponieważ będziemy oczekiwać od nich uzdrawiającej mocy, której nie posiadają. 

          Tylko gdy w pełni zaufamy, że należymy do Boga i że w naszej relacji z Bogiem możemy odnaleźć wszystko, czego potrzebuje nasz umysł, nasze serce i nasza dusza, możemy być na tym świecie prawdziwie wolni i stać się sługami po­jednania. Nie jest to proste, łatwo bowiem zwątpić w siebie i odrzucić siebie. Trzeba, aby nieustannie nam przypomi­nano - przez Słowo Boże, przez sakramenty, przez miłość naszych bliźnich - że zostaliśmy prawdziwie pojednani.

Dźwięk

Brak pliku dźwiękowego

Statystyki

Brak własnych statystyk